Met dit als resultaat:

Volgens mij is het kabinet samen met de coalitiepartijen er goed in geslaagd om een juiste balans te vinden om aan de ene kant de economie op dit moment niet af te remmen met zware bezuinigingen en aan de andere kant er alles aan te doen om de schuldenlast niet te hoog op te laten lopen. Het tromgeroffel dat het kabinet uitgeregeerd is vind ik dan ook erg goedkoop. In tegendeel zou ik zeggen: deze tijd vraagt om daadkracht en verstandige besluiten om zo de werkgelegenheid overeind te houden.

Lef
Deze crisistijd vraagt om lef. En om morele keuzes. Want dit is niet alleen een economische crisis, maar veel meer een morele crisis. Laten we durven kijken naar ons economisch systeem en ons afvragen of deze om andere keuzes vraagt. Durven we de bonussen in het bedrijfsleven en de topsalarissen in de publieke sector aan te pakken? Ook het terrein van duurzaamheid, milieu en internationale handel vraagt om indringende keuzes. Zo moeten we achterhalen of onze spijkerbroeken door kinderhanden zijn gemaakt en onze bedrijven aanzetten om het roer om te gooien. In oktober hoop ik naar India te gaan om goede ideeën op te doen hoe het anders kan. Dan hoop ik te ontdekken hoe bedrijven aangezet kunnen worden om écht eerlijke prijzen te betalen aan volwassenen, zodat zij hun kinderen naar school kunnen laten gaan. De komende tijd zal het ook gaan of we de steun aan de allerarmsten in ontwikkelingslanden zullen blijven volhouden. Juist in moeilijke tijden krijgt internationale solidariteit een nieuwe betekenis.

Afghanistan
Dat geld wat mij betreft ook voor de Internationale vredesmissie in Afghanistan waar Nederland aan mee doet. Vorige week dinsdag zat ik bij Pauw en Witteman en werd me de vraag gesteld: ‘moeten we nu het 21ste slachtoffer is gevallen niet naar huis?’. Iedere keer als er een slachtoffer te betreuren is stellen we ons vragen. Het blijft iets vreselijks. We moeten er alles aan doen om onze mannen en vrouwen de grootst mogelijke veiligheid te bieden. En we moeten blijven doorgaan met het trainen van de Afghanen om zelf de veiligheid ter hand te nemen om eind 2010 Uruzgan beter achter te laten dan toen we er kwamen. De doelen zijn veiligheid, goed bestuur, sociale ontwikkeling en een draaiende economie.

Tijdens de uitzending zat ik tegenover Hero Brinkman van de PVV. Zijn teksten waren wat makkelijk. Want als we nu zomaar weg zouden gaan uit Afghanistan weten we zeker dat de Taliban en Al Qaida binnen enkele weken weer de scholen voor meisjes zullen sluiten en de trainingskampen weer zullen opzetten. Ook deze missie vraagt om moed, in het bijzonder voor de mensen in Kamp Holland. Ik wens ze die moed en bescherming toe.

Maar nu eerst Prinsjesdag. Ik heb me afgelopen zaterdag tussen twee spreekbeurten in toch maar door mijn vrouw laten overhalen om een nieuw overhemd te kopen voor morgen. Hij was wat aan de prijzige kant, dus nu maar hopen dat het niet gemaakt is door kinderhanden.

Joël Voordewind

Voor meer 'flips', kijk op: www.pauwenwittemanblog.nl/category/videoblogs/joel-voordewind